ZİHİN ENGELLİLER BEDEN EĞİTİMİ DERSİ İÇERİK VE UYGULAMALARININ DEĞERLENDİRİLMESİ

Öz Engelli bireylerin daha sağlıklı beden ve ruh hayatlarına olanak sağlayabilmek ve sosyal yaşama uyumlarını kolaylaştırmak için eğitim içerik ve uygulamaları son derece önemlidir. Bu çalışmanın amacı, zihin engelliler beden eğitimi öğretim programını içerik, uygulama ve yaşanan sorunları derse ilişkin beklentiler açısından öğretmen görüşlerine göre değerlendirmektir. Araştırmaya 2016-2017 eğitim ve öğretim yılında Zonguldak ilinde Millî Eğitim Bakanlığına bağlı eğitim ve uygulama okullarının 1-8. sınıflarında görev yapan zihin engelliler sınıf öğretmenleri katılmıştır (n=41). Katılımcılara alanında uzman iki araştırmacı tarafından geliştirilen, 38 maddeden oluşan anket uygulanmıştır. Verilerin analizinde yüzde, frekans ve aritmetik ortalama kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda, beden eğitimi programı kazanımlarının en çok öğrencinin fiziksel gelişimi için uygun olduğu, öğrenci ve aileye yönelik kazanımların az olduğu saptanmıştır. Program içeriğinin okul hayatı için önemli olduğu, ancak farklı engel düzeyine sahip çocuklar için çeşitliliğinin olmadığı tespit edilmiştir. Öğretmenlerin uygulamalarında oyunlara yer verdikleri, öğrenciye göre örnekler vererek açık ve anlaşılır uygulamalar yaptıkları ancak kısmen de olsa içerik ve uygulama tutarsızlıkları yaşadıkları, aynı zamanda araç gereç açısından sıkıntı yaşadıkları saptanmıştır. Sonuç olarak zihin engellilere yönelik beden eğitimi derslerinin içerik ve uygulama alanlarında bazı sorunların olduğu tespit edilmiştir. 

Kaynakça

Avcıoğlu, H. (2012). Zihin engelliler sınıf öğretmenlerinin araç-gereç kullanımına ilişkin görüşleri.International Journal of New Trends in Arts, Sports & Science Education,1(2), 118-133

Aykaç, N. ve Aydın, H. (2006). Öğrenme Öğretme Sürecinde Planlama ve Uygulama. Ankara: Natürel Yayıncılık.

Biçer, Y., Savucu, Y., Kutlu, M., Kaldırımcı, M. ve Pala, R. (2004). Güç ve kuvvet egzersizlerinin zihinsel engelli çocukların hareket beceri ve yeteneklerine etkisi. Doğu Anadolu Bölgesi Araştırmaları, 3(1), 173-179.

Darıca, N., Gümüşçü, Ş., Pişkin, Ü. (1992). Otizm ve Otistik Çocuklar. Ankara: Basım Grafik Yayınları

Fernhall B.,1993. Aktaran; Savucu ve Biçer (2008:117-118) Türkiye Klinikleri J Sports Sci 2009;1(2):117-22

Gündüz, H. (2006).Yatılı ilköğretim bölge okullarında görev yapan yönetici ve öğretmenlerin tükenmişlik düzeyleri Diyarbakır örneği. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Dicle Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eğitim Bilimleri Eğitimi Anabilim Dalı Eğitimde Psikolojik Hizmetler Bilim Dalı, Diyarbakır, 2.

İlhan, L. (2008). Eğitilebilir zihinsel engelli çocuklarda beden eğitimi ve sporun sosyalleşme düzeylerine etkisi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 16(1), 315-324.

Öztürk, F. (1998). Toplumsal Boyutlarıyla Spor. Ankara: Bağırgan Yayınevi.

Kınalı, G. (2003). Zihin Engellilerde Beden - Resim - Müzik Eğitimi. A. Kulaksızoğlu (ed), Farklı Gelişen Çocuklar (s.244). İstanbul: Epsilon Yayınları.

Tekbıyık, A. ve Akdeniz, A. R. (2008). İlköğretim fen ve teknoloji dersi öğretim programını kabullenmeye ve uygulamaya yönelik öğretmen görüşleri. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 2(2), 23-37.

Yılmaz, A., Şentürk, U. ve Ramazanoğlu, F. (2014). Bedensel engellilerde spor konulu araştırmaların içerik analizi. Spor Yönetimi ve Bilgi Teknolojileri Dergisi.1-2(9), 28-43.

147135 38613

Arşiv