Özel Eğitim Okulu Yöneticilerinin Özel Eğitim Mevzuatına Dair Görüşleri

Öz Araştırma, özel eğitim okuluyöneticilerinin özel eğitim mevzuatına ilişkin genel görüşlerinibelirleyebilmek amacıyla yapılmıştır.  Buamaçla nitel araştırma deseni kullanılmıştır. Verilerin toplanması nitelaraştırma yöntemlerinden yarı yapılandırılmış görüşme tekniği ile gerçekleştirilmiştir.Araştırmanın katılımcılarının belirlenmesinde sadece özel eğitim hizmeti verenbir okulda yönetici olarak çalışma ölçütü konulmuştur. Ayrıca araştırmaya dâhiledilecek olan katılımcılar belirlenirken farklı bakış açılarına ulaşabilmekiçin özel gereksinimli bireylere eğitim veren zihinsel, işitme ve görmeyetersizliği ve üstün yetenekliler gibi farklı kurumların yöneticileri tercihedilmiştir.  Araştırmaya 10 özel eğitimokulu yöneticisi dâhil olmuştur. Katılımcılar, İstanbul, İzmir, Muğla ve Çorumillerinde görev yapmaktadırlar. Verilerin toplanması için araştırmanınamaçlarına uygun olarak görüşme soruları hazırlanmıştır. Görüşme soruları; özeleğitim mevzuatının yazım dili ve anlaşılırlığına, kapsamına, ihtiyacıkarşılamasına, uygulamada zorluk yaşanmasına ve önerilere ilişkin görüşlerinibelirlemek amacıyla beş soruyu içermektedir. Görüşmelerden biri yüz yüzeyapılırken diğerleri katılımcıların farklı şehirlerde olmaları nedeniyletelefon aracılığı ile gerçekleşmiştir. Bu çalışmada elde edilen verilerbetimsel analiz yoluyla çözümlenmiştir. Sonuç olarak yöneticilerin görüşlerinegöre mevzuatın, yazım dili ve anlaşılırlığı, kapsamı, ihtiyaçları karşılamasıve uygulamada yetersiz olduğu belirlenmiştir. 
Anahtar Kelimeler:

Özel eğitim, yönetici, mevzuat

Kaynakça

Akçamete, G. (1998). Türkiye’de özel eğitim. Özel eğitim. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi. 1018, 197-207.

Ataman, A. (2013). Özel eğitimin anlamı ve amaçları. A. Cavkaytar (Ed.). Özel Eğitim içinde (s. 1-19). Ankara: Vize Yayıncılık

Batu, S. (2013). Kaynaştırma ve destek özel eğitim hizmetleri. İ. H. Diken (Ed.). Özel eğitime gereksinimi olan öğrenciler ve özel eğitim içinde (s. 89-107). Ankara: Pegem Akademi

Cillo, D. (2009). Avrupa Birliği giriş sürecinde engellilerin eğitimi ve istihdamı. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Çitil, M. (2013). Yasalar ve özel eğitim. Ankara: Vize Yayıncılık

Eripek, S. (Ed.). (2005). Özel eğitim. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi.

Karaman-Kepenekçi, Y. (2004). İlköğretim okulu yöneticilerinin eğitim mevzuatına ilişkin görüşleri. Journal of Educational Sciences & Practices, 3(6).

Kaya, U. (2003). İlköğretim okulu yöneticilerinin, sınıf öğretmenlerinin ve rehber öğretmenlerin kaynaştırma ile ilgili bilgi, tutum ve uygulamalarının incelenmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Korucuk, N. (2005). Türkiye`de özel eğitim ve rehabilitasyon hizmeti veren kurumların karşılaştığı güçlüklerin analizi: Kurum sahipleri, müdür, öğretmen ve aileler açısından. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya

Korunmaya Muhtaç Çocuklar Hakkında Kanun. 5387 Sayılı, 23/5/1949 Tarihli Resmî Gazete

Kuş, E. (2009). Nicel-Nitel Araştırma Teknikleri Sosyal Bilimlerde Araştırma Teknikleri Nicel mi? Nitel mi?. Ankara: Anı.

Levent, F. (2011). Üstün yeteneklilerin eğitimine yönelik görüş ve politikaların incelenmesi. Yayımlanmamış doktora tezi. Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimler Enstitüsü, İstanbul

Millî Eğitim Temel Kanunu, 1739 Sayılı, 24/6/1973 Tarihli Resmî Gazete

Özel Eğitim Hakkında Kanun Hükmünde Kararname. 573 Sayılı, 6/6/1997 Tarihli Resmî Gazete

Özel Eğitime Muhtaç Çocuklar Kanunu, 2916 sayılı 12/10/1983 Tarihli Resmî Gazete

Sturges, J. E., & Hanrahan, K. J. (2004). Comparing telephone and face-to-face qualitative interviewing: A research note. Qualitative research, 4(1), 107-118.

Şahin, M. (2003). Özel eğitim kurumlarının SHÇEK'in yönetmeliğine ve genelgelerine uygunlukları. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Vuran, S. ve Ünlü, E. (2013). Türkiye’de özel gereksinimli çocukların eğitimi ile ilgili örgütlenme ve mevzuat. S. Vuran (Ed.). Özel Eğitim içinde (s. 57-80). Ankara: Maya Akademi

Walsh, M. & Wigens, L. (2003). Introduction to research. Cheltenham: Nelson Thornes.

Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2008). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (6. Baskı). Ankara: Seçkin.

52799 13737

Arşiv
Sayıdaki Diğer Makaleler

Ortaokul Öğrencilerinin Yüzdeler Konusunda Sayı Duyularının İncelenmesi

Ayşenur YAPICI, Mesture KAYHAN ALTAY

4. Sınıf “Saf Madde ve Karışım” Konusunun Öğretiminde 5e Modeli ile Desteklenen Bağlam Temelli Öğretim Yönteminin Öğrencilerin Kavramsal Anlamalarına ve Fene Yönelik Tutumlarına Etkisinin İncelenmesi

Ayşegül DERMAN, Özlem BADELİ

İngilizce Öğretmenlerinin Mesleki Kimlik Açısından Öğretmen Yeterlikleri Hakkındaki Görüşleri

Çağla ATMACA

İngilizce Hazırlık Programındaki Öğrenci ve Okutmanların İngilizce Konuşma Sınavlarına Dair Görüşleri

Gökhan ÖZTÜRK

Sosyal Bilgiler Dersinde Öğrenci Merkezli Etkinlik Kullanımının Öğrencilerin Akademik Başarısına Etkisi ve Bu Etkinliklere Yönelik Öğrenci Görüşleri

Selda ŞAN, Zafer İBRAHİMOĞLU

Kodály Metodundan Uyarlanan Deşifre Şarkı Söyleme Uygulamaları

Kıvanç AYCAN

Eğitim ve Fen Fakültesi Öğrencilerinin Korozyon Konusundaki Bilgi Düzeylerinin Korozyonun Çevresel Etkileri ile İlgili Algılamaları Üzerine Etkisi

Volkan BİLİR, Mehmet Levent AKSU

Öğretmen Adaylarının Öğretmen Öz-Yeterlik İnançları ile Mesleki Kaygılarına Yönelik Görüşlerinin İncelenmesi

Sabahattin DENİZ, Canses TİCAN

Sosyal bilgiler öğretmen adaylarına empati becerisi ve farklılıklara saygılı olma değerinin kazandırılmasında storyline yönteminin etkisi

İsmail Hakkı Çatlak, Emine Özlem Yiğit

Okula Bağlılık Ölçeğinin Türkçeye Uyarlanması

Meltem ÇENGEL, Tarık TOTAN, Suna ÇÖĞMEN